دو هیچ

 


به خدا گفتم :

دستت درد نکنه خیلی ممنون ، خوب آدم رو سنگ روی یخ می کنی جلوی درو همسایه ؛ این بار دومه که از نیمه راه دیپورتم می کنی . یک بار بالای ارتفاعات قلاویزان شهر مهران توی ا ون سنگر عراقی، یک بار هم این دفعه . قلاویزان رو قبول کردم نبردی گفتم باشه لیاقت نداشتیم قابل ندونستی دندم نرم  ، می رم خودم رو درست می کنم . اما این دفعه چی من که دوست دارم بیام پیشت قربونت برم . یعنی تا اونجا بیام یه در باغ سبز نشونم بدی ، بعد بدون هیچ دلیلی دوباره برگردونیم . این رسمشه ؟

 یعنی این قدر من ...!!!

باشه دو هیچ ،  تا سه  نشه...؟

 

بیمار شماره 1389105

ساعت 21/30 روز 92/5/19

بخش(CCU) بیمارستان فیروز آبادی - شهرری

 

با عنایت خداوند و دعای دوستان عزیز از بیمارستان مرخص در منزل استراحت می کنم. از همه دوستان گرامی که در شرایط سخت  ابراز همدری کردند تشکر می کنم..  


/ 2 نظر / 4 بازدید
فریده چوبچیان

سلام تا خداوند نخواد طوری نمیشه .شما انسان خوب باید باشید تا دیگران ببینند که آدمهای خوبی چون شما هستند و درس عبرتی برای آن دیگران باشید. خداوند تن و جانتان را سالم دارد تا در کنار خانواده ی خوبتان ادامه دهید در پناه خداوندباشید.

فریده چوبچیان

سلامی دوباره از خانم مهربانتان تشکر میکنم که لایق دانستند و این خبر را به من رساندن تا دعا گو باشیم .در پناه حق باشید